Ruim een maand geleden heb ik de stap gezet om als zzp-er mijn schaaktrainers-activiteiten voort te zetten. Bij 5 verschillende basisscholen geef ik schaaklessen met veel plezier en succes. De naam #SchaakEnterTrainer vat het wat en hoe goed samen .

Het is nog even wachten op de website (www.schaakentertrainer.nl), aangezien er nogal veel op me afkomt nu. Totdat het zover is, zal ik hier verslag doen van de voorbereidingen. Want dat het hout snijdt, is zeker. Schaken verdient een mooie plek in het onderwijs. Het is een grote uitdaging om dat voor elkaar te krijgen. De strijd is begonnen.

Geert Hovens, #SchaakEnterTrainer

Dan maar zo mijn ongenoegen kenbaar maken.

Een vaandeldrager

De drager van een stuk historie. Een meesterwerk, waar we allemaal trots op kunnen zijn. Waar we allemaal met grote verwondering naar kunnen gaan kijken in het mooiste museum van Nederland. Zo’n buitenkans laat je toch niet lopen. Een koopje is het. We bulken toch van het geld.

Woorden van walging  en onbegrip zijn niet genoeg om het dedain van de Neerlandse elite te beschrijven. Op alweer een hoogtepunt van een mondiale crisis waarin miljarden steun ter reparatie van opengereten wonden wordt toegekend, haalt ons demissionair kabinet het in zijn hoofd om doodleuk nog eens 150 miljoen uit een hoge hoed te toveren.

Hier is de kracht van de lobby merkbaar. De onzichtbare schouderklopjes aan de bedenkers van dit waanzinnig idee rechtvaardigen kennelijk deze investering. Terwijl duidelijk zichtbaar de echte vaandeldragers van de cultuursector het hoofd niet meer boven water houden.

Wie het snapt, werpe de eerste steen.

De eerste poging daartoe vind je hieronder:

basisregels opening

In een of ander hiernamaals vindt een bijzondere ontmoeting plaats tussen wat wij beschouwen als twee grootheden, het zijn S. en JC. Laten we even veronderstellen dat ze elkaar niet kennen. Enfin de ene grootheid ziet dat de andere kleine subtiele tikjes geeft aan een rond voorwerp. Het voorwerp rolt langzaam naar S., de filosoof, toe. Hij tilt zijn rechtervoet een stukje op en stopt de rollende beweging. JC, de voetballer, kijkt S. vragend aan. Er ontspint zich de volgende dialoog*:

S:            Wat denken wij dat wij aan het doen zijn? En wat ligt hier aan mijn voeten?

JC:          (verbaasd over zoveel domheid) Dat daar is een voetbal. Daar kun je dus mee voetballen.

S:            Dat lijkt me iets voor kleine kinderen om mee te spelen. Toch niet iets voor grote mensen.

JC:          Nou, het is niet bepaald een kinderspel. Miljarden mensen beleven er veel plezier aan. Dat begrijp je toch wel.

S:            (heft wanhopig zijn handen) Nee, daar begrijp ik niets van. Dat zoveel mensen geboeid zijn door zo’n klein object.

JC:          Object? Ben je soms wetenschapper?

S:            Wetenschappers pretenderen iets te weten. Ik ben filosoof. Ik weet niets. Dat weet ik.

JC:          Ik ben voetballer en filosoof. Niet alleen waren mijn bewegingen onnavolgbaar, ook mijn woorden hebben grote indruk gemaakt.

S:            Ik word nieuwsgierig vriend, welke woorden zoal?

JC:          Bijvoorbeeld dat de bal rond is. Dat betekent dat die alle kanten op kan rollen. Dat is logisch. Dat begrijp je toch wel hoop ik.

S:            (rol t de bal) Ik zie het ja. Maar is dat nu zo’n bijzondere uitspraak? Want als iets anders rond is, dan kan het dus ook rollen. Bijvoorbeeld een rotsblok.

JC:          Dat klopt ja. Maar de bal is ontworpen om makkelijk te kunnen rollen. Kijk maar (en hij schopt tegen de bal), daar is niet veel kracht voor nodig.

S:            Dus daarom heet het ook voetbal. Noem nog eens iets.

JC:          Als je meer scoort dan je tegenstander win je.

S:            (wroet wat door zijn baard) Scoren?? Wat is dat?

JC:          Jij weet echt niets, he. Scoren is het doel van het voetballen. Een team van elf probeert de bal in het doel van het andere team te krijgen. Als dat lukt hebt je een doelpunt gescoord.

En wie de meeste doelpunten scoort in een wedstrijd wint. Dat is logisch.

S:            Dat logisch is wel een stopwoordje van je, hè. Ik ‘’weet’’ nu wat een voetbal is en wat je ermee kunt doen. Maar als ik het over een doel van iets heb, dan wil het waarom weten. Dus waarom voetbal je? Toch niet voor het geld hoop ik.

JC:          Ik voetbal af vanaf mijn jeugd. Ik was heel handig met de bal. Wat je leuk vindt en goed kan, moet je ook doen. Dus ben ik gaan voetballen. Andere mensen vinden het leuk om naar voetbal te kijken. En die willen er graag voor betalen. Zo zijn er voetbalclubs ontstaan en competities waarin clubs tegen elkaar spelen. Dat is log…

S:            (raakt een beetje geïrriteerd) Logisch ja, dat weet ik nu wel. Voetbal is dus puur vermaak. Zoals theater in mijn tijd. Wij vertelden verhalen en voerden toneelstukken op. Dat was ons vermaak. Tegelijkertijd was het leerzaam. Is voetbal eigenlijk leerzaam en nuttig?

JC:          Voetbal is ook lichaamsbeweging. In die zin is het nuttig. Voetbal is ook een sport, net zoals hockey, atletiek en zwemmen.

S:            Atletiek dat ken ik wel. Maar voetbal, daar heb ik de ballen verstand van. Kun je het mij leren?

JC:          Natuurlijk vriend. Voetballen is heel simpel, maar het moeilijkste wat er is, is simpel voetballen.

S:            Jij bent echt onnavolgbaar. Hoe kan iets wat simpel is nou moeilijk worden?

JC:          Dat leg ik je morgen nog wel eens uit. Als ik zou willen dat je het begreep, had ik het wel beter uitgelegd.

S:            (schudt zijn wijze hoofd en lacht) Tot morgen!**

*vooronderstelling 1: in het een of ander hiernamaals spreken we dezelfde taal

**vooronderstelling 2: er is een morgen in het hiernamaals

Ongetwijfeld barst deze dialoog nog van de vooronderstellingen. Ontdekking daarvan is aan de lezer. De dialoog is een eerbetoon aan Johan Cruyff en Socrates, de filosoof wel te verstaan. Misschien heb ik jullie op het verkeerde been gezet met de foto van de braziliaanse voetballer Socrates. Die was trouwens ook filosoof volgens dit artikel: http://www.elfvoetbal.nl/nieuws/402635_superheld-socrates-verslaafde-voetbalfilosoof.

De betekenis van betekenis

De taal heeft mij bij mijn strot gegrepen.

Zij benauwt mij niet, ik heb haar lief.

Zij is als een boom vol rijpe vruchten.

Haar wortels liggen diep verborgen,

in eeuwigheid de kracht verhuld.

Zij verhaalt haar geschiedenis

Van worden wie je bent.

Zij is

Geweest

wie wij waren.

Zij is

D N A.

De verkiezing van het woord van 2015 is in volle gang en het wordt spannender dan ooit.

De uiteindelijke bekendmaking zal geschieden op dinsdag 15 december 2015 om 5.00 uur in de zwaargestutte aardbevingskamer van de rechtbank Groningen. Aangezien het vermoeden bestaat dat de sjoemelsoftware via het cyberkalifaat ook de computers van de gezelligheidsgeneratie heeft aangetast zal de gehele Nederlandse nepfractie worden gevraagd een oog in het zeil te houden.

Bezoekers zijn van harte welkom en dienen zich bij de ingang van de rechtbank te legitimeren met een dronie of fishgape. Knappe jongedames worden aangespoord om toch vooral in een smexy scheurjurk te verschijnen teneinde de fitspiration onder  de aandacht te brengen.

In de pauze is er gelegenheid de meegebrachte speeljuwelen in het belendende robothotel te showen. Daar kan men tevens terecht om de appnek te laten masseren of een stoppeltattoo te laten zetten. De aanwezige dienstverleners zijn allemaal middels geüberiseerde knutselcontracten aan het  werk. Er is een welkomstwinkel zonder vluchtelingenhekken zodat de uitgetolereerde poortjesspringers thuis kunnen blijven. Alles wordt bovendien live geperiscoped, dus u hoeft niets te missen.

Mijn gok: ik hoop op de vredespianist maar ik vrees de sjoemelsoftware.

Je suis  …moi

De harp van st franciscus van Felix timmermans

En

Ik jan cremer

Kennelijk zweefde ik toen in mijn twijfel tussen de vragen

Ga ik het klooster in als antimaterialist

en

Word ik een vrije kunstenaar die zich niets aantrekt van de wereld

Ik las deze week het boek Discipline, overleven in overvloed, van Marli Huijer. De Denker des vaderlands tegenwoordig.

Klooster of kunstenaar, beiden zijn ascetische idealen, waar ik me aan omhoog kan trekken. Peter Sloterdijk heeft het over verticale spanningen en attractoren.

Huijer haalt zinnen uit Sloterdijk’s Je moet je leven veranderen aan, blz 34.

In mijn meest bewuste moment wordt ik getroffen door het absolute protest tegen mijn status quo: mijn verandering is bittere noodzaak. Als je je leven vervolgens inderdaad verandert, doe je niets anders dan wat je  zelf met je beste wil wilt, zodra je merkt dat een verticale spanning die voor jou geldt, je leven compleet overhoop gooit.

Omdat de realiteit van mijn toenmalige werkkring (accountancy) en de ascetische idealen zover uit elkaar lagen ervoer  ik een innerlijk gevecht. De ratio tegen het  onbewuste, waarin de idealen zich reeds hadden gehuisvest. Als ik toen had geweten wat ik nu weet …… het onbewuste wint altijd.

Klooster- en kunstenaarschap liggen nogal ver uit elkaar.

Het is de filosofie geworden, ik denk dus ik besta.

Eureka, ik twijfel niet langer.

Een atoom in zijn Element

Ontleed uiteen tot op het bot

Maar toch nog altijd niet bekend

Is de maker wel blijvend God?

We kijken ver in ons Heelal

Zo ontzagwekkend immens groot

En ook is hier dan het geval

Geeft nooit niet zijn geheimen bloot

Slurpend wacht daar het Zwarte Gat

Onverzadigd het verlangen

Al het blind vertrouwen misvat

Resteert de Hoop uit te bangen

Als laatste gaat dan ook het Licht

De eigen vluchtsnelheid ten spijt

Uit in het donkerste gewicht

Het einde van de Aardse tijd?

Heeft iemand zich ooit afgevraagd?

Het hoofd gebroken hoe en wat

Wetenschappelijk uitgedaagd

Quo vadis toch het Zwarte Gat

Indien Licht niet kan ontsnappen

Aan ziedende destructie Kracht

Zin des Levens nog behappen?

Naar ondergang aan zucht naar Macht

Wat zich in het Gat samen hoopt

Terug tot in essentie Niets

Wordt opnieuw met het Vuur gedoopt

Uitgezonden weerom als Iets

Voorbij het Zwarte Gat daar schijnt

Voor altijd dan het Eeuwig Licht

Waar al ellende ook verdwijnt

Is wijd en zijd een blij gezicht

Het lijkt een eeuwigheid geleden
De Posthuisstraat-kroegentocht
De kasteleins weer zeer tevreden
Drank en gezelligheid verkocht.

Voltooid verleden tijd geweest
Want Europa dat ging door

Nergens jubel,  nergens feest
Het klein café kreeg geen gehoor.

Rookvrij werd de nieuwe kroeg
Duurder nog het pilsje daar.
En de enkeling die het verdroeg
Wacht nog steeds op een gebaar.

Uitgebruist en uitgerookt een feit
Toen redelijk volop verbond

Gedachten bij die mooie tijd
Wet en waan nog niet bestond.

Maar de machten blijven draaien
In de mallemolen van de pieken
Moet elkeen zijn portie graaien
Daarmee de gezelligheid verzieken.

Afbraak van een blij verleden

Samen oewehoeren aan de bar

In ’t cafeetje Weltevreden

De peukenneuker is een nar.